در فرهنگ عامه ما ایرانیان ضرب المثلی با عنوان؛ تا “سه نشه بازی نشه” رایج است

این ضرب المثل را می شود به جریان انقلاب اسلامی ايران و دشمنانش ربط داد

از روز بعد از پیروزی انقلاب تا به امروز دشمنان داخلی و خارجی دهها بار شانس خود را در راستای براندازی جمهوری اسلامی ایران امتحان نموده و هر بار قوی تر از بار قبل با حضور مردم تو دهنی خورده و ناامید شده اند

سالهاست دشمنان این نظام یک روز از توطئه دست نکشیده و رویای براندازی آنها که لحظه‌ها و ثانیه های عمرشان را شکل داده است اما پس از نیم قرن‌ این آرزوی دیرین آنها به حقیقت نپیوسته است

هر روز این نهال نوپا تنومند شده است و به موازات آن عقلانیت مردم نیز تکامل یافته است
از کودتا تا جنگ و اغتشاش و تحریم
مردم ایران را همه فن حریف کرده است

امروز فجر ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ خروش مردم ایلام در شکوه ۴۷ پر رنگ تر از همیشه، با عظمت تر از دیروز لبریز از امید برای فردا بود

امروز، کار از: تا سه نشه بازی نشه گذشته
و قصه از ۴۷ گذشت و دشمن نا امید تر از همیشه
و مروم ما مصمم تر از ديروز.

مردم با افق دیدبلند قصه آخر را می سرایند
قصه ای که‌شاید هزار بار هم تکرار شود ولی هر روز با شکوه تر، شیرین تر و جذاب تر
لبریز از احساس و عقل

مردم با عشق و عقلانیت مسیر حقیقت را انتخاب کرده و در سمت درست تاریخ ايستاده اند و رو به سوی فينال قصه هستند
روز تاریخی تعیین سرنوشت‌ حق و باطل همان روز موعود

جدای از ریزش و رویش ها
و توطئه‌ های داخلی و خارجی
از هر حیث بنگریم این انقلاب در جریان است و رو به فردا

از حیث علمی و جامعه‌ شناسی انقلاب؛ انقلاب به‌عنوان یک پدیده کلان اجتماعی، نادر و تاثیر گذار مطرح می شود
جریان های اجتماعی‌ مثبت در کشور پخته تر از هر زمان در حال شکل گیری و در مسیر تثبیت هست و نه زوال.

از نگاه ماوراءالطبیعه نیز بنگریم، همیشه دست خدا در پیروزی این انقلاب بوده و تنها انقلاب، نظام و مملکتی است که در عصر حاضر بر اساس الهیات مدیریت می شود، و برای شکل گیری آن خون ها ریخته و سرها بر دار رفته و عمرها صرف شده، لذا شکست آن با حساب و کتاب حضرت باریتعالی جور در نمی آید

اما امروز ۲۲ بهمن سال ۱۴۰۴، چهل و هفتمین ۲۲ بهمن بود
امروز ایلام به درستی دژ مستحکم و تسخیر ناپذیر انقلاب بود
همه آمده بودند
از تمام اقشار از تمام محلات با انواع اندیشه و تنوع و پوشش

آری
این قصه ادامه دارد
و‌دیگر قصه نیست، حقیقت است و یک حقیقت سرنوشت ساز
چه با سه‌بار حضور
چه با هزار
مردم بودند و از عمق جان آمده بودند

اما چرا ۲۲‌ در ۴۷ با شکوه تر از گذشته بود؛
اگر به چرایی حضور بپردازيم به چگونگی حل مسئله پی خواهیم برد

چون مردم ما دانا هستند
و دانایان می دانند
که فردای پس از جمهوری اسلامی که بدون شک محال است
فردای نازیبایی است
لبریز از حمله دشمنان از صهیونیسم گرفته تا دشمنان قسم خورده و تا خائنین همیشه ی تاریخ

مردم می دانند امنیت انفاقی نيست
النعمتان مجهولتان؛ الصحه و الامان

مردم می دانند
فردای پس از جمهوری اسلامی یعنی بازگشت به دوران قاجار
یعنی تکه تکه شدن ایران
یعنی حضور نامحرمان
یعنی ناموس در باد
یعنی هویت بر دار
مردم ایران عراق را، لیبی را، سوریه را، افغانستان را می بینند
و می دانند که هیچ دشمنی برای آنها آسایش نمی آورد و سوغات دشمن چیزی جز نابودی نیست
پس مردم بودند، هستند و خواهند بود

و اینجاست که مردم ایران خالق ادبیات جدید شده اند
ضرب المثل ها و تجربه‌های قدیم جای خود را به ادبیات عامه ی جدید داده است
سه که سهل است
هزار بار هم بشود ما هستیم
و اینبار بازی نیست