۰۸ آذر ۱۴۰۴
گرگان- وقتی دود غلیظ از جنگلهای گلستان بر میخیزد و اخبار آتشسوزیهای پیدرپی فضای رسانهای کشور را پر میکند، این سؤال ذهن طبیعتدوستان را آزار میدهد که چرا ایران، با این همه ظرفیت طبیعی، اجازه میدهد گردشگران بدون هیچ مجوز و کنترل واقعی، وارد هیرکانی شوند و با یک جرقه ناخواسته یا عمدی، هزاران هکتار از قدیمیترین جنگلهای جهان را به خاکستر بدل کنند؟
۰۵ آذر ۱۴۰۴
تهران- این روایتی است از روند اخبار مربوط به آتشسوزی جنگلهای الیت مرزنآباد و مهار آن، از نخستین روز (۱۰ آبان) تا ۳ آذر؛ بیش از ۲۰ روز و ۵۰۰ ساعتی که در آن، ترکیبی از خشکسالی، باد و کمبود تجهیزات، در نهایت بخشی از میراث جهانی هیرکانی را سوزاند و گامهایی که سرانجام توانست بر آتش غلبه کند.
۰۳ آذر ۱۴۰۴
رامسر- جنگلهای مازندران این روزها شبیه انبار باروتی است که با کوچکترین بیمسئولیتی و روشن کردن آتش یا رها کردن زغال نیمسوخته میتوانند شعلهور شوند و با سرعت بالا پیشروی کنند، به همین دلیل، شماری از شهرهای استان ورود عموم مردم به عرصههای جنگلی را ممنوع کردهاند و در کنار آن، گروهی هم پویش «تا اولین باران به طبیعت نمیرویم» راه انداختهاند.
